Τίτλος: Ἡ Στολή τῆς Θεότητος
Διαστάσεις: 14×21
Δεμένο: Ὄχι
Σελίδες: 112

Προλογικά

Οἱ ἅγιοι Πατέρες μᾶς διδάσκουν ὅτι μόνη ἡ ταπείνωση μπορεῖ νά σώσει τόν ἄνθρωπο καί μόνη ἡ ὑπερηφάνεια μπορεῖ νά τόν καταγκρεμίσει στό σκοτάδι τοῦ ῞Αδη.

Τί εἶναι ὅμως ταπείνωση;

῾Ο ἅγιος ᾿Ισαάκ ὁ Σύρος μᾶς λέει πώς ἡ ταπεί-νωση εἶναι μιά κατάσταση θεία καί ἀκατάληπτη. Καί μάλιστα ὑπογραμμίζει ὅτι «συνέχεται ἀπό φόβο καί δέος κάθε φορά πού ἀποπειρᾶται νά μιλήσει γι᾿ αὐτήν, ὅπως συνέχεται ἐκεῖνος πού πρόκειται νά μιλήσει γιά τόν Θεό μέ ἀνθρώπινους συλλογισμούς»1 (Λόγος κ´). Συνέχεια →

Τίτλος: Ο Τίμιος Πρόδρομος (επανέκδοση βελτιωμένη καί επηυξημένη)
Διαστάσεις: 14×21
Δεμένο: Όχι
Σελίδες: 80

Ἡ Κλήση μας

Ἕνα ἀπό τά χαρακτηριστικά τῆς ὀρθόδοξης παράδοσης εἶναι ἡ τιμή τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος λέει ὅτι ὁ Θεός ἔχει καλέσει κάθε ἄνθρωπο, μέ «ἅγιο κάλεσμα» (Β΄ Τιμ. α΄ 9). Μᾶς κάλεσε, σάν παιδιά Του πού εἴμαστε, νά γίνουμε ἅγιοι, γιατί κι Ἐκεῖνος πού εἶναι Πατέρας μας, εἶναι Ἅγιος. Κι ὁ ἀπόστολος Πέτρος ἐπίσης λέει: «Νά γίνετε ἅγιοι, ὅπως ἅγιος εἶναι κι Ἐκεῖνος πού σᾶς ἔχει καλέσει» (Α΄ Πέτρ. α΄15).

Ἡ ἁγιότητα δέν εἶναι προνόμιο λίγων, ἀλλά δυνατότητα χαρισμένη σέ ὅλα τά παιδιά τοῦ Θεοῦ. Τόν καθένα μας τόν ἔχει καλέσει ὁ Θεός, νά ζήσει σύμφωνα μέ τίς ἅγιες ἐντολές Του καί νά ἀξιωθεῖ νά γίνει «ναός τοῦ Θεοῦ» καί κατοικητήριο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Α΄ Κορ. στ΄19). Γιατί ἄλλο σκοπό δέν ἔχει πάνω στή γῆ ὁ ἄνθρωπος, ἀπό τό νά ζήσει καθώς θέλει ὁ Θεός. Νά καθαρίσει δηλαδή καί νά συνεφέρει τήν ψυχή του ἀπό τήν παραμόρφωση πού φέρνει ἡ ἁμαρτία. Ἔτσι θά ἀξιωθεῖ νά γίνει «ναός τοῦ Θεοῦ τοῦ Ζῶντος» (Β΄ Κορ. στ΄ 16), «συμπολίτης τῶν ἁγίων καί οἰκεῖος τοῦ Θεοῦ» (Ἐφεσ. β΄ 19). Συνέχεια →

Τίτλος: Η Πρώτη Ανάσταση
Διαστάσεις: 14×21
Δεμένο: Όχι
Σελίδες: 88

Προλογικά

Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, συχνά ἀποκαμωμένος ἀπό τήν πορεία τῆς ζωῆς του, προβληματίζεται κι ἀναρωτιέται γιά τό σκοπό καί τό νόημά της.

Σίγουρα βασανίζει τοῦτο τό θέμα πολλούς, καί μάλιστα νέους ἀνθρώπους, γιατί ἄπειροι κι ἀδοκίμαστοι καθώς εἶναι στήν πρώιμη ἄνοιξη τῆς ζωῆς, ἐπιλέγουν συνήθως εὐκολοδιάβατα μονοπάτια, ἐκεῖνα πού, ἰδιαίτερα στήν νεαρή ἡλικία, ἐμφανίζονται ὁλοφώτεινα καί δελεαστικά.

Ἀτυχῶς ὅμως, ἐνῶ τό κίνητρο τῶν περισσοτέρων εἶναι γνήσιο καί αὐθεντικό, κατά τήν πορεία τῆς ζωῆς συμβαίνει πολλές φορές, νά χάνεται ἡ «ἀνατολή» κι ἔτσι οἱ κόποι πού καταβάλονται, νά μήν ὁδηγοῦν στό προσδο-κώμενο ἀποτέλεσμα. Ἀντίθετα ὁ μαρασμός καί τό ἀνοη-μάτιστο κατακυριεύουν καί βυθίζουν σέ χάος τήν ψυχή. Συνέχεια →

Anthony Bloom

Τίτλος: Ζωντανή Προσευχή
Διαστάσεις: 14×21
Δεμένο: Όχι
Σελίδες: 160

Ἕνα κείμενο πού διαπραγματεύεται καί ἀναπτύσσει διεξοδικά τό τόσο κοινό θέμα τῆς προσευχῆς, μέ τρόπο καινό , ἀλλά πάντα μέσα ἀπό τό πρίσμα τῆς Ὀρθόδοξης Πατερικῆς Παράδοσης. Μᾶς θυμίζει καί μᾶς βεβαιώνει ὅτι καθένας πού προσεύχεται εἶναι μιά “θεοφάνεια” καί μιά πηγή πού μπορεῖ νά ξεδιψάσει καί νά ἐνισχύει τόν κουρασμένο ἄνθρωπο τῆς ἐποχῆς μας.
Ἀπόσπασμα

Ἡ προσευχή τοῦ Ἰησοῦ

Σ᾿ ἐκείνους πού ἔχουν διαβάσει τό βιβλίο «Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ», εἶναι πολύ γνώριμη ἡ ἔκφραση: «Προσευχή τοῦ ᾿Ιησοῦ». Τό βιβλίο αὐτό ἀναφέρεται σέ μιά σύντομη προσευχή, πού ἀποτελεῖται ἀπό αὐτές τίς λέξεις· “Κύριε ᾿Ιησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησέ με τόν ἁμαρτωλό”. Αὐτές οἱ λέξεις ἐπαναλαμβάνονται συνεχῶς. Συνέχεια →

Ἰωάννη Φουντούλη

Mποροῦμε νά ὀνομάσουμε χωρίς ὑπερβολή τή Λειτουργία αὐτή, μαζί μέ τά λειτουργικά χειρόγραφα, «Λειτουργία τῆς Μεγάλης Τεσσαρα-κοστῆς», γιατί πραγματικά ἀποτελεῖ τήν πιό χαρακτηριστική ἀκολουθία τῆς ἱερᾶς αὐτῆς περιόδου. Εἶναι δυστυχῶς ἀλήθεια ὅτι πολλοί ἀπό τούς χριστιανούς ἀγνοοῦν τελείως τήν ὕπαρξί της, ἤ τήν ξεύρουν μόνο ἀπό τό ὄνομα, ἤ καί ἐλάχιστες φορές τήν ἔχουν παρακολουθήσει. Δέν πρόκειται νά τούς μεμφθοῦμε γι᾿ αὐτό.

Ἡ Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων τελεῖται σήμερα στούς ναούς μας τό πρωί τῶν καθημερινῶν τῆς Τεσσαρακοστῆς, ἡμερῶν δηλαδή ἐργασίμων, καί γι᾿ αὐτό λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι πού δέν δεσμεύονται κατά τίς ὧρες αὐτές ἀπό τά ἐπαγγέλματα ἤ τήν ὑπηρεσία των. Τά τελευταῖα χρόνια γίνεται μιά πολύ ἐπαινετή προσπάθεια ἀξιοποιήσεώς της. Σέ πολλούς ναούς τελεῖται κάθε Τετάρτη ἀπόγευμα, σέ ὧρες πού πολλοί, ἄν ὄχι ὅλοι οἱ πιστοί, ἔχουν τή δυνατότητα νά παρευρεθοῦν στήν τέλεσί της.

Τό ὄνομά της ἡ Λειτουργία αὐτή τό πῆρε ἀπό τήν ἴδια τή φύση της. Εἶναι στήν κυριολεξία Λειτουργία «προηγιασμένων δώρων». Δέν εἶναι δηλαδή λειτουργία ὅπως οἱ ἄλλες γνωστές λειτουργίες τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καί τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, στίς ὁποῖες ἔχομε προσφορά καί καθαγιασμό Τιμίων Δώρων. Τά Δῶρα εἶναι καθαγιασμένα, προηγιασμένα, ἀπό ἄλλη Λειτουργία, πού ἐτελέσθη σέ ἄλλη ἡμέρα. Τά προηγιασμένα δῶρα προτίθενται κατά τήν λειτουργία τῶν Προηγιασμένων γιά νά κοινωνήσουν ἀπ᾿ αὐτά καί νά ἁγιασθοῦν οἱ πιστοί. Μέ ἄλλα λόγια ἡ λειτουργία τῶν προηγιασμένων εἶναι μετάληψις, κοινωνία. Συνέχεια →

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

«…Ἔχεις ὅμως καί τρίτη ὁδό μετάνοιας. Κι ἀνέφερα πολλές ὁδούς μετάνοιας, γιά νά σοῦ κάνω μέ τήν ποικιλία τῶν ὁδῶν εὔκολη τή σωτηρία. Ποιά εἶναι αὐτή ἡ τρίτη ὁδός; Ἡ ταπεινοφροσύνη. Ἔχε ταπεινό φρόνημα καί ἐξάλειψες τό πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν. Ἔχεις καί γι᾽ αὐτήν ἀπόδειξη ἀπό τή θεία Γραφή, ἀπό τήν ἀνάγνωση τῆς παραβολῆς τοῦ Τελώνη καί τοῦ Φαρισαίου (Λουκᾶ 18, 10 ἐε. ). Ἀνέβηκαν, λέγει, ὁ Φαρισαῖος καί Τελώνης στό ναό νά προσευχηθοῦν καί ἄρχισε ὁ Φαρισαῖος ν᾽ ἀπαριθμεῖ τίς ἀρετές του. Ἐγώ δέν εἶμαι, λέγει, ἁμαρτωλός ὅπως ὅλος ὁ κόσμος, οὔτε ὅπως αὐτός ὁ Τελώνης. Ἄθλια καί ταλαίπωρη ψυχή, ὅλη τήν οἰκουμένη τήν καταδίκασες, γιατί λύπησες καί τόν πλησίον σου; Δέν σοῦ ἄρκεσε ἡ οἰκουμένη, κι ἔφτασες νά καταδικάσεις καί τόν Τελώνη; Ὅλους λοιπόν τούς κατηγόρησες καί δέν λυπήθηκες οὔτε τόν ἕνα αὐτόν ἄνθρωπο. «Δέν εἶμαι ἐγώ ὅπως ὅλος ὁ κόσμος, οὔτε ὅπως αὐτός ὁ Τελώνης: Νηστεύω δύο φορές τήν ἑβδομάδα, δίνω τό δέκατο ἀπό τά ὑπάρχοντά μου στούς φτωχούς.»

Εἶπε λόγια ἀλαζονικά. Ἄθλιε ἄνθρωπε, καλά ὅλη τήν οἰκουμένη τήν καταδίκασες, γιατί κατηγόρησες καί τόν πλησίον σου Τελώνη; Δέν χόρτασες μέ τήν κατηγορία τῆς οἰκουμένης, ἀλλά κατέκρινες κι ἐκεῖνον πού ἦταν μαζί σου;
Τί ἔκαμε λοιπόν ὁ Τελώνης; Ὅταν τ᾽ ἄκουσε αὐτά δέν εἶπε: «Σύ ποιός εἶσαι πού λές αὐτά ἐναντίον μου; Ἀπό πού γνωρίζεις τό βίο μου; Δέν ἔμεινες μαζί μου. Δέν ζήσαμε μαζί. Γιατί ὑπερηφανεύεσαι τόσο πολύ; Ποιός εἶναι μάρτυρας τῶν δικῶν σου ἀγαθοεργιῶν; Γιατί παινεύεις τόν ἑαυτό σου; Γιατί κάνεις χάρη στόν ἑαυτό σου;» Ὅμως τίποτε ἀπ’ αὐτά δέν εἶπε ὁ Τελώνης, ἀλλ᾽, ἀφοῦ ἔσκυψε, προσκύνησε καί εἶπε: «Θεέ μου, συγχώρεσέ με τόν ἁμαρτωλό», καί μέ τήν ταπεινοφροσύνη πού ἔδειξε ὁ Τελώνης δικαιώθηκε. Ἀντίθετα ὁ Φαρισαῖος κατέβηκε ἀπό τό ναό στερημένος τή δικαίωση, ἐνῶ ὁ Τελώνης κατέβηκε πετυχαίνοντας τή δικαίωση.

Ἔτσι τά λόγια νίκησαν τά ἔργα. Γιατί ὁ ἕνας ἔχασε τή δικαίωση ἀπό τά ἔργα, ἐνῶ ὁ ἄλλος μέ τόν ταπεινό λόγο καί λογισμό πέτυχε τή δικαίωση. Ἄν καί βέβαια οὔτε ταπεινοφροσύνη ἦταν ἐκεῖνο. Γιατί ταπεινοφροσύνη εἶναι ὅταν κανείς, ἐνῶ εἶναι μεγάλος, ταπεινώνει τόν ἑαυτό του. Αὐτό πού εἶπε ὁ Τελώνης δέν ἦταν λόγος ταπεινοφροσύνης, ἀλλά ἦταν ἡ ἀλήθεια. Γιατί ἦταν ἀληθινά τά λόγια. Ἦταν πραγματικά ἁμαρτωλός. Συνέχεια →

Τίτλος: Ο Άγιος Ζωτικός (Εικονογραφημένο)
Διαστάσεις: 17×24
Δεμένο: Όχι
Σελίδες: 64

Οἱ ρίζες του

Γενιά ὀνομαστή καί παινεμένη ἦταν ἡ ρίζα τοῦ Ζωτικοῦ.

Δεντρί πού φύτρωσε καί κλώνους ἔρριξε ἐκεῖ, στή μεγαλόφημη πρωτεύουσα τή Ρώμη, ἦταν ἡ καταγωγή του. Καί τότε, πολύ σπουδαῖο πρᾶγμα ἦταν νά κρατάει κανείς ἀπό γενιά ὀνομαστή. Μεγάλη προίκα λογιαζόταν τό ὄνομα. Πλοῦτος βαθύς ἦταν τό μακρύ συγγενολόϊ. Μέτραγε ἀκόμα ἀπό ποιούς δασκάλους πέρασε κανείς, ἀπό ποιούς ρήτορες, ἀπό ποιούς φιλοσόφους, ἀπό ποιές Σχολές. Συνέχεια →

Τίτλος: Ἁγία Εὐφροσύνη (Σμάραγδος ὀνομάζομαι)

Διαστάσεις: 13×21
Δεμένο: Όχι
Σελίδες: 144   — Τιμή: 13.00  Ευρώ

Βιβλίο μέ DVD

Ὁ προφήτης Ἰωνᾶς μᾶς διηγεῖται τά παθήματά του καί, μέσα ἀπό τή λιτή γραφίδα τῆς Ἁγίας Γραφῆς, μᾶς ἀφήνει, μ’ ἕνα μυστικό τρόπο, νά ἐννοήσουμε τά βιώματα καί τίς ἐμπειρίες του γιά τήν πορεία του ἀπό τό «κατ’ εἰκόνα» πρός τό «καθ’ ὁμοίωσιν».

Ἔτσι μέ τή γλαφυρή του διήγηση γκρεμίζει πρῶτα ἀπό μέσα του καί στή συνέχεια ἀπό μᾶς, τόν ἄνθρωπο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης μέ τό στενόκαρδο ἐγωιστικό πνεῦμα καί κτίζει τόν νέο ἄνθρωπο τῆς Καινῆς Διαθήκης, μέ τό πνεῦμα τῆς συγχωρητικότητας καί τῆς ἀγάπης, προτυπώνοντας ἔτσι τή διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ.

Τό DVD πού περικλείεται στό πακέττο ὁλοκληρώνει καί ὀπτικά τήν κατανόηση τῆς διδασκαλίας καί τό μήνυμα πού προσφέρει στούς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς μας τό ὅλο ἔργο τοῦ Προφήτη.

Ἀπευθύνεται σέ ἀνθρώπους ὅλων τῶν ἡλικιῶν καί ἔχει νά προσφέρει στόν καθένα ἕνα ἰδιαίτερο μήνυμα.

Χαρτόδετο μέ τετράχρωμη ἐκτύπωση.

Γραμμένο καί εἰκονογραφημένο ἀπό τίς Ἀδελφές τῆς Ἱερᾶς Μονῆς.

Τιμή:  14 €

Τίτλος: Ο Εμμανουήλ (Εικονογραφημένο)
Διαστάσεις: 17×24
Δεμένο: Όχι
Σελίδες: 126

.

.

.

Συνέχεια →

Τίτλος: Θάνατος, Ανάσταση και Αιώνια ζωή.
Διαστάσεις: 17×24
Δεμένο: Όχι
Σελίδες: 376

῾Ο θάνατος

῾Ο θάνατος εἶναι ἡ γέννα μας στήν ἄλλη ζωή Εἶναι ἡ «κοίμηση», δέν εἶναι τό τέλος τῆς ὕπαρξής μας. Εἶναι ἕνας χωρισμός, πού στήν οὐσία δέν εἶναι χωρισμός. ῾Ο θάνατος εἶναι ἀγαθό, εἶναι δῶρο, εἶναι εὐλογία τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, «ἵνα μή τό κακόν ἀθάνατον γένηται». Νά συλλογᾶσαι τόν ἐπικείμενο θάνατό σου γιατί «χωρίς τό τραγούδι τοῦ θανάτου, τό τραγούδι τῆς ζωῆς εἶναι ἄσκοπο καί ἀνόητο». Καί νά προσδοκᾶς τήν παλιγγενεσία «τῆς ὀγδόης ῾Ημέρας» ὅπου θά εἴμαστε ὅλοι ζῶντες «ἐν Αὐτῷ», διότι «ἐν Αὐτῷ» θάνατος δέν ὑπάρχει!

Τίτλος: Τι ξέρεις εσύ για τις Εικόνες

Διαστάσεις: 17×27

Δεμένο: Όχι

Σελίδες: 203

Ἡ Εἰκόνα: Μιά Ἁγία Γραφή γιά τούς ἀγραμμάτους. Μιά ὀπτική θεολογία γιά τούς θεωρούς καί τούς εἰδήμονες. Ἕνα ἀπό τά μυστήρια τῆς προσωπικῆς Θεανθρωπίνης Παρουσίας τοῦ Λόγου. Ἀγωγός τῆς Χάριτος στήν ἁγιοποιό ἀρετή. Δοξολογία στήν ἀπόλυτη Ὡραιότητα. Μιά ἀκτίνα φωτός τῆς Ὀγδόης Ἡμέρας ! Συνέχεια →

Μ. Βασιλείου

Πολλοὶ λόγοι, ἀγαπητά μου παιδιά, μὲ κάνουν νὰ σᾶς δώσω αὐτὲς τὶς συμβουλές. Πιστεύω ὅτι εἶναι οἱ καλύτερες καὶ θὰ σᾶς ὠφελήσουν, ἂν τὶς κάνετε κτήμα σας. Ἔχω προχωρημένη ἡλικία. Ἀσκήθηκα στὴ ζωὴ μὲ πολλοὺς τρόπους. Γνώρισα ἐπὶ πολλὰ χρόνια τὶς βιοτικὲς μεταβολές, ποὺ συμπληρώνουν τὴν ἀνθρώπινημόρφωση. Ἔτσι, ἔχω κάμποση πείρα στὰ ἀνθρώπινα πράγματα. Μπορῶ, λοιπόν, σ᾿ αὐτοὺς ποὺ πρωτομπαίνουν στὸ στάδιο τῆς ζωῆς, νὰ δείξω τὸν πιὸ σίγουρο δρόμο. Ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς συγγένειας, ἔρχομαι εὐθὺς μετὰ τοὺς γονεῖς σας. Γι᾿ αὐτό, σᾶς ἀγαπῶ ὅμοια μ᾿ ἐκείνους. Καὶ σεῖς μὲ βλέπετε σὰν πατέρα σας, ἔτσι θαρρῶ.

 Ἄν, λοιπόν, δεχθῆτε μὲ προθυμία τὰ λόγια μου, θὰ ἀνήκετε στὴ δεύτερη κατηγορία ἐκείνων ποὺ ἐπαινεῖ ὁ ἀρχαῖος ποιητὴς Ἡσίοδος, γράφοντας ὅτι εἶναι ἄριστος ἄνθρωπος ὅποιος μονάχος του ξεχωρίζει τὸ σωστὸ κι εἶναι καλὸς ἄνθρωπος ὅποιος συμμορφώνεται μὲ τὶς σωστὲς ὑποδείξεις. Ἔνῳ ὅποιον δὲν εἶναι ἱκανὸς νὰ τὸ κάνει αὐτό, τὸν χαρακτηρίζει σὰν ἄνθρωπο ἄχρηστο.

Καὶ μὴν ἀπορήσετε ποὺ ἔρχομαι νὰ προσθέσω κάτι δικό μου σὲ ὅσα διαβάζετε ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους στὰ σχολεῖα σας καὶ μάλιστα νὰ σᾶς πῶ ὅτι αὐτὸ τὸ δικό μου εἶναι ὠφελιμότερο ἀπὸ ὅσα ἐκεῖνοι σᾶς διδάσκουν. Ἀκριβῶς αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα τῆς συμβουλῆς μου: δὲν πρέπει νὰ παραδώσετε στοὺς ἀρχαίους συγγραφεῖς τὸ τιμόνι τοῦ νοῦ σας, γιὰ νὰ σᾶς πάνε ὅπου αὐτοὶ θέλουν. Δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἀκολουθεῖτε σὲ ὅλα. Πρέπει νὰ πάρετε ἀπ᾿ αὐτοὺς ὅ, τι εἶναι χρήσιμο καὶ νὰ μὴ δώσετε προσοχὴ στὰ ὑπόλοιπα. Ἔρχομαι, λοιπόν, ἀμέσως νὰ σᾶς ὑποδείξω ποιὰ εἶναι τὰ ἄχρηστα μέσα στὰ συγγράμματά τους καὶ πῶς νὰ ξεχωρίζετε τὰ πρῶτα ἀπὸ τὰ δεύτερα.

Συνέχεια →