Οκτώβριος 2020
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Παναγία Παραμυθία ἡ Δακρυρροοῦσα

 

 

 

Εἰς τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον

 

γίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητο

Εὐχαριστοῦμεν σοι, Κύριε καὶ Δέσποτα, ὑπὲρ πάντων τῶν μυστηρίων καὶ τῶν εὐεργεσιῶν σου καὶ ὑπὲρ Αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξες γιὰ νὰ ὑπηρετήση ὅλα αὐτά τὰ μυστήριά σου, τὰ ὁποῖα ἔθεσες εἰς τὴν διάθεσιν πάντων ἡμῶν.

Εὐχαριστοῦμεν σοι, τὴν ἀνεκλάλητον σοφίαν καὶ τὴν δύναμιν καὶ φιλανθρωπίαν σου, καθ’ ὅσον ὄχι μόνον προσέλαβες καὶ ἐθέωσες τὴν φύσιν μας, ἀλλὰ καὶ εὐδόκησες νὰ ἐκλέξης ἀπὸ ἐμᾶς τὴν Μητέρα σου καὶ τὴν κατέστησες Βασίλισσαν τοῦ κόσμου παντός.

Εὐχαριστοῦμεν σοι, διότι ἐν τῇ μεγαλοδωρία σου ἔδωσες τὸν ἴδιον τὸν ἑαυτόν σου γιὰ νὰ μᾶς ἐλευθέρωσης, ἀλλ’ ἐπίσης καὶ αὐτήν τὴν παναγίαν Μητέρα σου πρὸς βοήθειαν καὶ προστασίαν, ὢ φιλάνθρωπε καὶ γλυκύτατε Δέσποτα.

Εὐχαριστοῦμεν καὶ σέ, εὐλογημένη καὶ δεδοξασμένη Δέσποινα, διότι πάντοτε μᾶς εὐσπλαγχνίζεσαι καὶ συμπάσχεις μὲ τοὺς πόνους μας, ἱκετεύεις δὲ τὸν Υἱόν σου νὰ μᾶς λυτρώνη ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες καὶ τοὺς πειρασμούς μας.

Δὲν θὰ θρηνήσωμε γιὰ τὸν θάνατον καὶ τὴν ταφήν σου, ἀλλά θὰ δοξολογήσωμε τὴν Μετάστασίν σου, διότι ἂν καὶ μετέστης εἰς τὸν οὐρανόν, δὲν ἐγκατέλειψες τους κατοικοῦντας εἰς τὴν γῆν. Καὶ παρ’ ὅλον ὅτι ἀπηλλάγης ἀπὸ τὶς ταλαιπωρίες καὶ τὶς ἀσχολίες τῆς προσκαίρου αὐτῆς ζωῆς, ἂν καὶ ἔφθασες εἰς τὴν ἀνέκφραστον καὶ ἀτελεύτητον μακαριότητα, δὲν λησμονεῖς ὅμως οὔτε πρὸς στιγμὴν τὴν παροῦσαν πτωχείαν μας. Ἀντιθέτως, τώρα μᾶς προσφέρεις ἀκόμη περισσότερα: Μᾶς σώζεις καὶ μᾶς ἐλευθερώνεις ἀπὸ κάθε δοκιμασίαν καὶ ἀπὸ ποικίλους πειρασμούς.

Μὴ μᾶς ἐγκαταλείπης, ὅθεν, ὀρφανοὺς ἀπὸ τὴν βοήθειάν σου καὶ τὴν παμπόθητόν σου Χάριν, ἀλλ’ ἀνάλαβέ μας καὶ σκέπασέ μας μὲ τὴν λαμπρότητα τῆς δόξης σου καὶ προσάγαγε εἰς τὸν Υἱόν καὶ Θεόν σου τὴν ἀκατάπαυστον πρεσβείαν καὶ ἱκεσίαν σου ὑπὲρ τῶν ἀνυμνούντων καὶ δοξολογούντων σε, διότι τώρα εἶσαι ὄντως ἡ βασίλισσα τοῦ παντός, ἡ Παντάνασσα, «παρισταμένη ἐκ δεξιῶν τοῦ Βασιλέως, ἐν κροσσωτοῖς χρυσοῖς περιβεβλημένη, πεποικιλμένη μὲ τὴν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», τελείως καλλωπισμένη μὲ τὸν στολισμὸν αὐτόν τῆς Χάριτος…

Ὅθεν καὶ ἐμεῖς σὲ παρακαλοῦμε: Μὴ λησμονῆς τὸν λαόν σου, ὁ ὁποῖος δοξάζει τὸν Υἱόν σου καὶ ἀνυμνεῖ τὸ ὄνομά σου -ἐπειδὴ δύνασαι τὰ πάντα ὡς μήτηρ τοῦ παντοδυνάμου καὶ φιλανθρώπου Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος εἰσακούει μεγαλοθύμως ὅλες τὶς ἱκεσίες καὶ τὰ αἰτήματά σου. Ἀλλ’ εἶσαι καὶ σὺ φιλεύσπλαγχνος πρὸς ὅλους ἐκείνους πού σὲ εὐλαβοῦνται καὶ ἐλπίζουν εἰς σέ, καὶ ἡ κηδεμονία σου εἶναι γνωστὴ ἀπὸ τὰ συνεχῆ καὶ καθημερινά σου θαύματα καὶ τὶς πνευματικὲς καὶ σωματικὲς θεραπεῖες πού ἐπιτελεῖς εἰς ὅσους θερμῶς σὲ ἱκετεύουν…

…Ὢ ἀξιύμνητε Θεομῆτορ, σὺ πού ἔφερες εἰς τὸν κόσμον τὸν Ἅγιον τῶν Ἁγίων, τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ, κάμε δεκτὴν ὡς προσφορὰν θυσίας τὴν ἱκεσίαν τῶν δούλων σου… καὶ ἀξίωσὲ μας εἰς τὴν ἀτελεύτητον ζωὴν νὰ ἀπολαύσωμε μαζὶ μὲ τοὺς δικαίους τὰ αἰώνια ἀγαθά «χάριτι τοῦ Υἱοῦ καὶ Θεοῦ σου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὧ πρέπει πᾶσα δόξα, τιμὴ καὶ προσκύνησις, σὺν τῷ ἀνὰρχῳ Πατρὶ καὶ τῷ Παναγίω καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».

 

ΔΑΚΡΥΖΕΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΡΙΑΣ

ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΟ ΒΥΡΩΝΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

 

Μέ σεβασμό στίς ἐνέργειες τοῦ Φιλανθρώπου Θεοῦ καί Πατρός καί τήν ὑποχρέωση νά στηρίξουμε τούς ἀδελφούς μας σέ ἐποχές πού ψυχραίνεται ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό πληροφοροῦμε τούς εὐσεβεῖς γιά τό γεγονός τῆς δακρυρροούσης εἰκόνος τῆς Θεοτόκου τῆς «Παρηγορητρίας» πού φυλάσσεται στήν Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Νέας Ἑλβετίας Βύρωνος.

  1. Τελουμένης τῆς θείας Λειτουργίας κατά τήν ἑορτή τοῦ Γενεσίου τῆς Θεοτόκου (8/9) τήν ὥρα πού ἀνεγινώσκετο ἀπό τόν λειτουργοῦντα Ἱερέα τό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἑορτῆς οἱ προσευχόμενοι ἐνορίτες διεπίστωσαν, ὅτι ἡ εἰκόνα τῆς Θεοτόκου τῆς «Παρηγορητρίας» εἶχε ἀρχίσει νά δακρυρροεῖ. Κατά τό θυμίαμα πρό τῆς Μεγάλης Εἰσόδου ὁ θυμιῶν Ἱερεύς κατῆλθε ἀπό τό πλατύσκαλο τῆς Ὠραίας Πύλης καί κατευθύνθηκε εἰς τό προσκυνητάρι ὅπου εἶναι τοποθετημένη ἡ εἰκόνα γιά νά θυμιάσει. Οἱ ἐνορίτες ἀσφαλῶς σχολίαζαν τό γεγονός καί διερωτῶντο περί τοῦ λόγου γιά τόν ὁποῖο συμβαίνει αὐτό.
  2. Ἡ δακρυρροή συνέχισε νά συμβαίνει σταδιακῶς καί τίς ἑπόμενες ἡμέρες. Τό γεγονός διεδόθη ἀπό τούς πιστούς πού ἄρχισαν νά προσέρχονται γιά νά προσκυνήσουν τήν δακρυρροοῦσα εἰκόνα τῆς Θεοτόκου.
  3. Ἡ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τά θέματα αὐτά διδάσκει ὅτι:

α΄. Τά «σημεῖα» κατά τόν λόγο τοῦ Κυρίου μας ἀπευθύνονται στούς πιστούς καί ὄχι στούς ἀπίστους. Οἱ πιστοί πρέπει νά βεβαιωθοῦν γιά τήν πίστη τους καί νά στηριχθοῦν οἱ πνευματικοί ἀγῶνες τους. Εἶναι «θεοσημεῖα» γιά τούς πιστούς (Μάρκου ιστ΄, 16).

β΄. Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός ἀρνήθηκε νά ἐπιτελέσει θαῦμα στούς συμπατριῶτες Του Ναζαρηνούς, ἐπειδή Τόν ὑποτιμοῦσαν γιά τήν καταγωγή Του, ὅτι κατήγετο ἀπό ἄσημη οἰκογένεια τῆς Ναζαρέτ καί ὅτι ἦταν ἀμόρφωτος. Ἐκεῖνος ὅμως ὑπέδειξε σ’ αὐτούς ὅτι γιά νά ἐνεργήσει ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀπαιτοῦνται προϋποθέσεις πού ἐκεῖνοι δέν διέθεταν (Λουκᾶ δ΄, 16-30).

 Ἐπίσης ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός ἐπεσήμανε στούς ἀπιστοῦντες Ἰουδαίους πού Τοῦ ζητοῦσαν θαῦμα ὡς ἀπόδειξη τῆς θεότητός Του καί τῆς  ἀποστολῆς Του, ὅτι τό θαῦμα πού ζητοῦν εἶναι ἡ ἀνάστασή Του (σημεῖο Ἰωνᾶ)

«Τῶν δὲ ὄχλων ἐπαθροιζομένων ἤρξατο λέγειν· ἡ γενεὰ αὕτη γενεὰ πονηρά ἐστι· σημεῖον ζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ εἰ μὴ τὸ σημεῖον ᾿Ιωνᾶ τοῦ προφήτου» (Λουκᾶ ια΄, 29)

 Σημειοῦται καί τοῦτο ὅτι:

  1. Τό γεγονός συνέβη ἐν ὥρᾳ τελέσεως τῆς θείας Λειτουργίας ὅπου τό Ἅγιο Πνεῦμα ἐπισκοπεῖ στόν χῶρο καί μέ τήν παρουσία Του εὐλογεῖ τήν σύναξη τῶν πιστῶν. Εἶναι ὁ ἐνεργῶν «τά πάντα ἐν πᾶσιν» (Πρός Κολοσσαεῖς γ΄, 11) 

Ἐξ ἄλλου στήν Καινή Διαθήκη ἀναφέρονται ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ πού ἐκδηλώθηκαν σέ ὥρα προσευχῆς (Κάθοδος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κατά τήν Βάπτιση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ (Λουκᾶ γ΄, 22), Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου μας (Λουκᾶ θ΄, 28), ἀπελευθέρωση τοῦ ἀποστόλου Πέτρου (Πράξεων ιβ΄, 6-19) ἀποφυλάκιση τοῦ ἀποστόλου Παύλου καί τῶν συνεργατῶν του στούς Φιλίππους (Πράξεων ιστ΄, 25-32) τό ὅραμα τῆς Ἀποκαλύψεως (Ἀποκαλύψεως α΄, 10).

Σημειώνεται καί ἡ ἡμέρα πού συνέβη τό γεγονός κατά τήν ἑορτή τῆς Γεννήσεως τῆς Θεοτόκου δίδει τό μήνυμά της. Ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ παρηγορεῖ καί στηρίζει τούς πιστούς ὥστε νά παραμείνουν σταθεροί στήν πίστη τους. Στίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων (Πράξεων δ΄, 28-31) ἀναφέρεται ἡ προσευχή γιά ἐνίσχυση τῶν πρώτων χριστιανῶν ὅταν ἐδιώκοντο ἀπό τούς Ἰουδαίους θρησκευτικούς ἄρχοντες τῆς Ἱερουσαλήμ.

  1. Ὅτι τό «σημεῖο» ἐκδηλώθηκε σ’ αὐτή τήν συγκεκριμένη εἰκόνα τῆς Θεοτόκου τῆς ἐπικαλουμένης «Παρηγορητρίας» ἑρμηνεύεται, ὅτι ἡ Παρθένος Μαρία στηρίζει καί παρηγορεῖ τούς πιστούς, ὅπως παρηγοροῦσε καί στήριζε τούς Ἀποστόλους καί τούς λοιπούς πιστούς τῆς πρώτης χριστιανικῆς κοινότητος, ὅταν ἐδιώκοντο καί ἀπειλοῦντο καί ἦσαν κλεισμένοι καί φυλακισμένοι «διά τόν φόβο τῶν Ἰουδαίων» (Ἰωάννου κ΄, 19).

«Οὗτοι (δηλαδή οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι) πάντες ἦσαν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει σὺν γυναιξὶ καὶ Μαρίᾳ τῇ μητρὶ τοῦ ᾿Ιησοῦ καὶ σὺν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ» (Πράξεων α΄, 14). Πέριξ τῆς Μητρός τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ συνήρχετο ἡ πρώτη Χριστιανική κοινότητα, οἱ Μαθητές τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, καί ἐμεῖς ἀπευθυνόμαστε στήν Μητέρα τοῦ Κυρίου καί προσευχόμεθα καί δεόμεθα μέ τήν μητρική παρρησία νά ἱκετεύει τόν  Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό νά μᾶς προστατεύει ἀπό τήν ἐνεστώσα ἀνάγκη.   

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως