Ἡ Ἁγία μεγαλομάρτυς Χριστίνα
Ἡ Ἁγία ἔνδοξος μεγαλομάρτυς Χριστίνα ζοῦσε στήν Τύρο τῆς Φοινίκης κατὰ τὴν βασιλεία τοῦ αὐτοκράτορος Σεπτίμου Σεβήρου (194-211).
Ἦταν κόρη ἑνὸς ἰσχυροῦ εἰδωλολάτρη ἀξιωματούχου μέ τὸ ὄνομα Οὐρβανός. Ὁ Οὐρβανὸς φοβούμενος τὴν ὀμορφιὰ καὶ τὰ χαρίσματα τῆς κόρης του ἀποφάσισε νά κλείσει τὴν Χριστίνα σὲ ἕνα ψηλὸ πύργο παρέχοντάς της ὄλες τίς ἐπίγειες ἀνέσεις.Παρόλο πού ἡ Χριστίνα ἦταν ἔγκλειστη ἡ Θεία Χάρις φώτισε τὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιά της καὶ τὴν ὁδήγησε στήν γνώση τῆς ἀληθινῆς πίστης τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Κατάλαβε πώς οἱ θεοί πού πίστευαν οἱ πρόγονοί της εἶναι ψεύτικοι καὶ ἀδύνατοι μπροστὰ στόν Θεὸ τῶν Χριστιανῶν. Μάλιστα ἄγγελος Κυρίου ἀπεστάλη γιά νά τῆς μεταδώσει τίς ἀλήθειες τῆς Χριστιανικῆς πίστης. Ἔτσι ἡ Χριστίνα ξεκινᾶ νά ἀγωνίζεται μέ νηστεία καὶ προσευχή.
Οἱ γονεῖς της προσπάθησαν ἀρχικά μέ τὰ λόγια νά τὴν μεταπείσουν, αὐτὴ ὅμως παρέμεινε σταθερὴ ὁμολογώντας τὴν πίστη καὶ τὴν μαθητεία της στόν Χριστό. Ἄγγελος Κυρίου ἐπανεμφανίστηκε στήν Χριστίνα, τὴν χαιρέτισε ὡς νύμφη Χριστοῦ καὶ τῆς ἀνήγγειλε τίς δοκιμασιες ποὺ ἔμελλε νά ὑποστεῖ. Τὴν εὐλόγησε καὶ τῆς ἔδωσε νά φάει ἕνα οὐράνιο ἄρτο. Τὴν ἑπομένη μέρα ἡ Χριστίνα πῆρε ἕνα τσεκούρι καί μέ θάρρος διέλυσε ὅλα τὰ ἀγάλματα τῶν θεῶν πού ὑπῆρχαν στόν πύργο της. Ἔπειτα τὰ χρυσά κομμάτια τῶν ἀγαλμάτων τὰ ἔδινε στούς φτωχοὺς γιά νά τὰ πουλήσουν καὶ νά πάρουν τὸ ἀντίτιμο.
Ὅταν τὸ ἔμαθε ὁ πατέρας της Οὐρβανὸς ἐξαγριώθηκε. Διέταξε νά σφαγιαστοῦν ὅλες οἱ δοῦλες πού ἦταν στόν πύργο καὶ νά μαστιγωθεῖ σκληρὰ τὴν κόρη του. Δώδεκα στρατιῶτες μαστίγωναν μέ μανία τὴν καλλιπάρθενο Χριστίνα μέχρι πού ἐξαντλήθηκαν σωματικὰ καὶ σταμάτησαν. Ἡ Χριστίνα σταθερὴ προσευχόταν καὶ ἐπιτιμοῦσε τὸν πατέρα της.
Τὸ ἴδιο βράδυ μετὰ τὸ μαστίγωμα φυλακίστηκε καὶ τὴν ἑπομένη μέρα συνεχίστηκαν τὰ ἄγρια βασανιστήριά της. Ἀφοῦ τίς ξέσκισαν τὶς σάρκες, τὴν ἔδεσαν σὲ ἕνα τροχό πάνω ἀπὸ πυρά. Προσευχομένη κατάφερε νά βγεῖ ζωντανή. Τὸ ἴδιο βράδυ τρεῖς ἄγγελοι τὴν ἐπισκέφτηκαν στήν φυλακὴ καὶ τὴν θεράπευσαν.
Βλέποντας ὁ Οὐρβανὸς τὴν ἀμετανοησία τῆς κόρης του, διέταξε πέντε στρατιῶτες νά τῆς δέσουν μία βαριὰ πέτρα στόν λαιμὸ καὶ νά τὴν ῥίξουν στήν θάλασσα ὥστε νά πεθάνει. Ἄγγελοι Κυρίου καὶ πάλι, τὴν ἔλυσαν καί τῆς ἔδωσαν τὴν δύναμη νά περπατήσει ἐπὶ τῶν ὑδάτων. Ἐκείνη τὴν στιγμὴ ὁ Ἴδιος ὁ Νυμφίος Χριστὸς λαμπροφορούμενος καὶ περιβαλλόμενος ἀπὸ μυριάδες ἀγγέλων ἦρθε ἐνώπιον τῆς Ἁγίας καὶ τὴν βάπτισε. Ἀκολούθως ὁ ἀρχάγγελος Μιχαὴλ ἀνέλαβε τὴν Ἁγία καὶ τὴν ἐπέστρεψε στό σπίτι τῶν γονέων της.
Ὁ Οὐρβανὸς μαθαίνοντας ὅτι ἡ κόρη του ἐπέστρεψε πάλι ἀβλαβὴς διέταξε τὴν ἀποκεφάλισή της. Τήν ἴδια νύχτα ὁ Οὐρβανὸς ξεψύχησε. Στήν ἐξουσία ἀνῆλθε ὁ Δίων. Ὁ Δίων ἀφοῦ τὴν βασάνισε, διέταξε νά τῆς κόψουν τὰ μαλλιὰ καὶ γυμνὴ νά τὴν διαπομπέψουν στήν πόλη. Ἡ Ἁγία προσποιήθηκε πώς θὰ θυσίαζε στά εἴδωλα, ὅταν ὅμως ἔφτασε μπροστὰ τους, προσευχήθηκε στόν μόνο ἀληθινὸ Θεὸ καὶ ἔτσι διέλυσε θαυματουργικῶς τὰ εἴδωλα. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ συνετέλεσε στήν μεταστροφὴ 3 000 εἰδωλολατρῶν.
Διάδοχος τοῦ διοικητή Δίων, ἦταν ὁ Ἰουλιανός. Αὐτὸς διέταξε νά ῥίξουν τὴν Ἁγία σὲ μία πυρωμένη κάμινο. Ἐκεῖ ἔζησε πέντε ὁλόκληρες μέρες δοξολογώντας τὸν ἀληθινὸ Θεό. Ἔπειτα τὴν ἔριξαν σὲ ἕνα λάκκο μέ πεινασμένα θηρία. Αὐτὰ ὅμως μέ εὐλάβεια κουλουριάστηκαν στά πόδια της σὰν νά τὴν προσκυνοῦσαν. Ὁ θηριώδης ὅμως Ἰουλιανὸς ἀσκώντας ὅλη του τὴν κακία ζήτησε νά κόψουν τὰ στήθη τῆς Ἁγίας ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἔρεε αἷμα καὶ γάλα καὶ νά τῆς ξεριζώσουν τήν γλῶσσα. Τέλος μέ δύο λογχισμοὺς στήν καρδιά παρέδωσε τὸ πνεῦμα της στόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστὸ στίς 24 Ἰουλίου.
Τὸ ἀδιάφθορο Λείψανο τῆς Μεγαλομάρτυρος Χριστίνας, ἄγνωστο πότε, μεταφέρθηκε ἀπὸ τὴν Συρία ὅπου μαρτύρησε στήν Κωνσταντινούπολη. Κατατέθηκε σὲ Ναὸ πρὸς τιμὴν της στήν περιοχὴ τοῦ Ἱεροῦ Παλατίου, ἀπ’ ὅπου ἀφαιρέθηκε κατὰ τὴν Φραγκοκρατία καὶ μεταφέρθηκε στή Βενετία. Μετά ἀπό ἀλεπάλληλες μεταφορές σήμερα βρίσκεται στόν Ναὸ τοῦ Ἁγίου Φραγκίσκου τῆς Ἀμπέλου, ὅπου φυλάσσεται σὲ κρυσταλλίνη λάρνακα.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
“Τοῦ πατρός σου τὴν πλάνην λιποῦσα πάνσεμνε, τῆς εὐσεβείας ἐδέξω τὴν θείαν ἔλλαμψιν, καὶ νενύμφευσαι Χριστῷ ὡς καλλιπάρθενος- ὅθεν ἠγώνισαι στερρῶς, καὶ καθεῖλες τὸν ἐχθρόν, Χριστίνα Μεγαλομάρτυς. Καὶ νῦν ἀπαύστως δυσώπει, ἐλεηθήναι τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν”.
